بهشـت برای چه کسـانی میباشـد
برخی از جهنمیان ازلی از طریق اعمال و عبادات، برای بهشتی بودن تلاش مینمایند اما سر انجام همانند شیطان مردود میشوند. زیرا بخل، تکبر و حسد وراثت آنها میباشد.
حدیث: کسیکه حتی ذرهٔ از بخل، حسد و تکبر داشته باشد وارد بهشت نخواهد شد.
انسانهای بهشتی اگر مصروف عبادات هم نباشند باز هم قابل شناسایی اند. زیرا آنان از دل، نرم و صاف و از حرص و حسد، پاک و سخی میباشند. افراد مذکور اگر به عبادات بپردازند به عالی ترین مراتب میرسند و الله تعالی برای بخشش همین افراد بهانه جویی میکند و برخی افراد در میان این دو قرار دارند. سلسلهٔ نیکی و بدی آنان جاری میباشد.
برخیها خاصان الله اند. همین ارواح در روز ازل به الله عشق ورزیده بودند. آنان به بهشت و دوزخ کاری ندارند، بلکه بخاطر الله تمام هستی خود را فدا مینمایند. ارواح خود را با ذکر و رحمت الله منور میسازند. دیدار الٰهی را نیز به دست میآورند. جنت الفردوس فقط برای همین ارواح میباشد و برای همین افراد حدیثی روایت شده که: برخی از افراد بدون حساب و کتاب وارد بهشت میشوند.
"تشـریـح"
به آنانیکه نظاره دنیا نشان داده شد، دنیا در تقدیر آنها درج گردید. آنها زمانیکه پایین به زمین آورده شدند، برای حاصل کردن دنیا، حتی جانهای خود را به خطر انداختند.
جنایاتی همچون دزدی، رشوه و سود را نادیده گرفته، تا حدی که از وحدانیت نیز انکار نمودند. در گروه فوق برخی از ارواح برای حاصل کردن بهشت، راه مذهب یا عبادات را نیز اختیار نمودند. اما تلاشهای آنان مثل عزازیل بی ثمر ماند. به دلیل اینکه مذهب یا فرقهٔ را که آنان انتخاب نموده بود، مورد پسند پروردگار نبود یا از جملهٔ گستاخان بود و همین موضوع سد راه آنان قرار گرفت.
دومین گروه ارواح که بهشت را انتخاب نموده بود آنان برعلاوهٔ معاملات دنیوی، عبادت و ریاضت را نیز در اولویت قرار دادند. در حرص حور و قصور به سوی عبادتگاهها شتافتند و در رسیدن بهشت موفق شدند. البته برخی از آنها در انجام عبادات سستی نمودند از اینکه بهشت در تقدیر آنان مقدر شده بود، بهانهای برای آنها کارساز شد. اما آنان نتوانستند مقامی را حاصل نمایند که نیکو کاران به آن رسیدند. دربارهٔ افراد مذکور الله میفرماید: (آیا گمان میکنند که ما آنها را با نیکو کاران برابر خواهیم نمود!) زیرا بهشت دارای هفت طبقه میباشد. انسانهای عام، هدایت را به وسیلهٔ انبیا، کتابها، مرشد و اولیا الله به دست میآورند. داخل شدن در مذهب و اقرار نمودن کلمه، بر آنها شرط باشد و خواص بدون مذهب و بدون کتابها، در نظرِ رحمت الله میآیند. یعنی به این گروه، هدایت به وسیلهٔ نور عطا میگردد.
الله هر کسی را که بخواهد به وسیلهٔ نور هدایت میدهد. (القرآن)
میگویند که برای داخل شدن به بهشت گفتن کلمه لازم باشد. در بهشت جسمها نه، بلکه ارواح داخل میشوند و در حین ورود، کلمه را اقرار مینمایند. در اینصورت ارواح میتوانند هر زمان در مقام دید رفته، کلمه را اقرار نمایند حتی اگر پس از مرگ نیز باشد. مثل که به ارواح پدر، مادر و کاکای حضور پاک ﷺ پس از مرگ، کلمه را اقرار نموده بودند. البته ارواح خاص الخاص پس از اقرار و تصدیق نمودن کلمه به دنیا فرستاده میشوند. حضور پاک ﷺ فرموده بودند که: من قبل از آمدنم به دنیا نبی بودم. این سخن روح به ارواح شده میتواند، جسم در این دنیا به ایشان داده شد. در صورتی که قوم موجود باشد، سردار نیز وجود دارد! اگر امتی موجود باشد نبی هم وجود دارد. در صورت نبود امت به نبی، نیازی نیست. سپس چنین افراد به ادیان مختلف فرستاده میشوند. کسی در چهرهٔ بابا فرید و کسی هم در چهرهٔ گرو نانک ظاهر میشود. ارواحی که در تلاش الله هستند به ادیان ترجیح نمیدهند، بلکه به کسیکه به الله رسیدگی دارد به همان شخص وصل میشوند. غوث علی شاه قلندر که یکی از اولیای وقت بودند، در تذکرهٔ غوثیه اشاره نموده که من از جوگیهای مذهب هندو نیز فیض بهدست آوردهام. علما بدون اینکه به عمق این راز پی برند، بر علیه ایشان فتوای واجب القتل صادر نموده و به مسلمانان هشدار دادند که: در خانهٔ هر کسیکه این کتاب پیدا شد، باید آتش زده شود. جالب اینجاست که کتاب مذکور بعد از مشکلات فراوان در هند و پاکستان هنوز هم موجود و مقبول میباشد.
برخی از اقوام، انبیا را تسلیم و برخی دیگر آنانرا تکذیب نمودند. پروردگار به اقوام تکذیب کننده به اساس مذهب ایشان، افراد خاص فوق الذکر را ارسال نمود که در نتیجه، آنان تعلیم نجات از گناهان را به مردم آموزش دادند و مطابق عبادت و رسم و رواج آنها، سعی کردند رُخ آنها را به سوی پروردگار سوق دهد. به مردم محبت به پروردگار و برقراری صلح را آموزش دادند. اگر چنین افرادی وجود نمیداشت، امروز پیروان ادیان مختلف تشنهٔ خون یکدیگر میبودند. به ارواح مذکور از سوی خضر (وشنو مهاراج) هدایات میرسد، کسیکه راز هر مذهب را میداند.
اطلاعات ترجمه
این ترجمه مبتنی بر مشارکت جامعه است و برای اطمینان از دقت و مطابقت با متن اصلی نیاز به بررسی و تأیید دارد.