کلمهٔ

زبان سریانی که در آسمان‌ها از آن استفاده می‌شود، فرشتگان و پروردگار به این زبان مخاطب می‌شوند. در بهشت، آدم صفی الله نیز به همین زبان تکلم می‌نمود. زمانی‌که آدم صفی الله و بی بی حوا به این دنیا آمدند و در عربستان ساکن شدند، فرزندان آن‌ها نیز به این زبان تکلم می‌نمودند. بعد به دلیل گسترش نسل آدمؑ در جهان، زبان سریانی به زبان‌های عربی، فارسی، لاتینی و حتی انگلیسی رسید و الله به زبان‌های مختلف و به نام های مختلف نیایش گردید. به‌ دلیل سکونت آدمؑ در شبه جزیرهٔ عرب، واژه‌های زیادی زبان سریانی اکنون هم در زبان عربی وجود دارند. به گونهٔ مثال آدم را به نام آدم صفی الله یاد می‌نمودند. کسی را بنام نوح نبی الله، کسی را بنام ابراهيم خليل الله، سپس موسی کلیم الله، عیسی روح الله و محمد رسول الله، یاد نمودند. تمامی این کلمه‌ها در زبان سریانی قبل از آمدن انبیا به دنیا، در لوح محفوظ درج بودند. به همین دلیل حضور پاک ﷺ فرموده بودند که من قبل از آمدنم در دنیا، نبی بودم.

برخی‌ها به این گمان اند که کلمهٔ”الله“ واژهٔ گماشته شده مسلمانان است. اما این حقیقت ندارد:

نام پدر حضرت محمد الرسول الله عبدالله بود در حالی که اسلام در آن زمان وجود نداشت. قبل از اسلام نیز اسم”الله“ در کلمهٔ هر نبی شامل بود. زمانی‌که ارواح آفریده شدند اولین اسم بر زبان ارواح، (الله) بود. به همین شکل، زمانی‌که روح در جسم آدم داخل کرده می‌شد با گفتن یا الله، داخل جسم ایشان شده بود. ادیان متعددی این رمز را حق دانسته و مشق ذکر کلمه ”الله“ را می‌نمایند و بسیاری بخاطر شک و تردید از فیض آن محروم می‌باشند.

هر اسمی‌که به سوی پروردگار اشاره نماید قابل تعظیم می‌باشد، یعنی رُخ انسان را که به سوی الله برگرداند. البته این نام‌ها از لحاظ مؤثریت با هم تفاوت دارند. مطابق حروف ابجد و حروف هجا، هندسهٔ هر کلمه فرق می‌کند. این نیز یک علم آسمانی است و هندسه‌های این علم مربوط به تمامی مخلوقات می‌باشد. بسا اوقات این هندسه‌ها با ستاره‌ها مطابقت ندارند که به همین دلیل، انسان احساس افسردگی می‌نماید. بسیاری از افراد نزد ماهرین این علم رفته، به حساب ستاره‌ها، نقشه ترتيب داده و اسم‌های فرزندان خود را نامگذاری می‌نمایند. به گونهٔ مثال، از (ا.ب.ج.د) (۱.۲.۳.۴) عدد ۱۰ به میان می‌آید. به همین ترتيب هر اسم یک عدد خاص خود را دارد.

زمانی‌که اسمای مختلف بر الله نامگذاری شد. مطابق به اصول علم ابجد، ناهماهنگی به میان آمد. اگر تمامی انسان‌ها پروردگار را به وسیلهٔ یک نام یاد می‌نمودند، باوجود مذاهب مختلف، همه باهم از درون یکی می‌بودند. سپس همانند نانک صاحب و بابا فرید می‌گفتند: تمام ارواح از نور الٰهی به وجود آمده اند، اما ماحول و محله‌های آنان جدا هستند.

به آنعده از فرشتگان که مسؤلیت دنیوی سپرده می‌شود به آن‌ها زبان‌های مردم محلی نیز آموزش داده می‌شوند. برای امتی‌ها لازم است تا کلمهٔ نبی خویش را که در عصر نبی برای شناخت، فیض و پاکیزه‌گی امت از سوی پروردگار عطا شده بود، به همان شکل و به همان زبان تکرار نمایند. بر هر شخص برای شمولیت در هر مذهب، اقرار این كلمه‌ها شرط می‌باشد. همان‌طور که در هنگام نکاح اقرار شرط است، برای داخل شدن در بهشت نیز این کلمه‌ها مشروط شده اند. اما در دنیای غرب، بسیاری از مسلمانان و عیسوی‌ها نه تنها از کلمهٔ مذهب خود آگاهی ندارند، حتی از اسم نبی خویش نیز بی‌خبر اند.

کسانی‌که کلمه را زبانی اقرار می‌نمایند، محتاج اعمال صالح هستند. منکران کلمه محروم از بهشت و کسانی‌که کلمه در قلب آن‌ها داخل شده باشد، بدون حساب و کتاب وارد بهشت می‌شوند. کتب آسمانی، در هر زبان که باشند وسیلهٔ رسیدن به پروردگار هستند. اما هنگامی‌که در عبارات و ترجمه‌های آن‌ها تحریف صورت گرفت، همان گونه که آرد مخلوط شده برای معده زیان بار است به همین ترتیب کتاب‌های تحریف شده نیز سبب نقصان در دین شدند. این کار باعث شد تا پیروان یک دین و یک نبی به چندین فرقه تقسیم شوند. برای صراط مستقيم بهتر خواهد بود که از طريق نور نیز هدایت حاصل گردد.

اطلاعات ترجمه

این ترجمه مبتنی بر مشارکت جامعه است و برای اطمینان از دقت و مطابقت با متن اصلی نیاز به بررسی و تأیید دارد.